II K 130/24 - uzasadnienie Sąd Rejonowy w Kędzierzynie Koźlu z 2025-04-04

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 130/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

R. W. ,

syn M.
i K.,

ur. (...)

w K.

W dniu 23 grudnia 2023 roku w K. /woj. (...)/ w ruchu lądowym, w tym na ul. (...), kierował autobusem marki S. o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem substancji psychotropowej równoważnym ze stanem nietrzeźwości, mając we krwi amfetaminę w stężeniu 374,5 ng/ml wykazanym badaniem próbki krwi oznaczonej nr pakietu: (...)- (...).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  W dniu 23 grudnia 2023 roku w K. /woj. (...)/ w ruchu lądowym, w tym na ul. (...), oskarżony R. W. kierował autobusem marki S. o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem substancji psychotropowej równoważnym ze stanem nietrzeźwości, mając we krwi amfetaminę w stężeniu 374,5 ng/ml wykazanym badaniem próbki krwi oznaczonej nr pakietu: (...)- (...).

2.  R. W. posiada polskie i niemieckie obywatelstwo, legitymuje się wykształceniem zawodowym, jest kucharzem, obecnie pozostaje bez pracy zarobkowej, wyżej wymieniony jest rozwiedzionym ojcem trojga małoletnich dzieci, nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, w odniesieniu do zarzucanego mu czynu brak jest podstaw do kwestionowania jego poczytalności, oskarżony dotychczas nie był karany sądownie, prowadzone przeciwko niemu postepowania o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zostało wyrokiem tut. Sądu w sprawie II K 629/23 warunkowo umorzone z wyznaczonym okresem próby.

- wyj. oskarżonego
w części,

- zeznania D. B.,

- zeznania Ł. U.,

- protokół badania śliny,

- wydruk z (...),

- certyfikat kalibracji,

- opinia toksykologiczna,

- protokół pobrania krwi,

- informacja,

- dane o osobie,

- opinia sądowo-psychiatryczna,

- dane o karalności.

93-94,

100-101,

37-38, 101,

2-3,

9,

12,

18-23,

24,

10,

40, 47, 93,

65-67,

97.

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

---

---

---

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

---

---

---

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

2.

- wyj. oskarżonego
w części,

- zeznania D. B.,

- zeznania Ł. U.,

- protokół badania śliny,

- wydruk z (...),

- certyfikat kalibracji,

- opinia toksykologiczna,

- protokół pobrania krwi,

- informacja,

- dane o osobie,

- opinia sądowo-psychiatryczna,

- dane o karalności.

W świetle wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów nie mogło budzić najmniejszych wątpliwości, iż oskarżony R. W. w miejscu i czasie opisanym w zarzucie kierował autobusem marki S. o numerze rejestracyjnym (...). Taki stan rzeczy potwierdzają bowiem zgromadzone w sprawie dowody, któremu nie przeczy przede wszystkim sam oskarżony, przyznając się do utraty panowania nas pojazdem na skutek pojawienia się na drodze zwierzyny, w konsekwencji czego zjechał na pobocze i uderzył w drzewo. Z okoliczności sprawy popartych relacjami interweniujących na miejscu zdarzenia funkcjonariuszy Policji w osobach D. B. i Ł. U. wynika, iż w związku z niepokojącym zachowaniem oskarżonego w czasie podejmowanych przez nich czynności, w toku jego rozpytania ten miał przyznać się do zażywania amfetaminy, twierdząc początkowo, że było to tydzień temu, a chwilę później, że jednak przed dwoma dniami. W tych okolicznościach doszło następnie do badania śliny oskarżonego przy użyciu potwierdzonego certyfikatem kalibracji specjalistycznego analizatora – popartego protokołem, którego wyniki wskazywały na obecność w jego organizmie substancji psychoaktywnej. Zwrócić należy uwagę, iż takiego wyniku badania nie kwestionował sam oskarżony, który do protokołu oświadczył, iż przyjmował amfetaminę, potwierdzając powyższe własnoręcznym podpisem. Takie ustalenia zostały również potwierdzone w ramach badań chemicznych pobranej od oskarżonego próbki krwi, które jednoznacznie wskazywały, iż w chwili prowadzenia przez wyżej wymienionego pojazdu znajdował się pod wpływem amfetaminy w stężeniu 374,5 ng/ml, środka działającego podobnie do alkoholu, która to realnie upośledzała jego psychomotorykę w stopniu podobnym do stanu nietrzeźwości. W tym stanie dowodowym, w przekonaniu Sądu w pełni przekonującym i zasługującym na uwzględnienie, wyjaśnienia oskarżonego R. W. złożone w niniejszej sprawie, w których ten nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przecząc pozostawaniu w trakcie prowadzenia autobusu pod wpływem amfetaminy, pozostawały zupełnie odosobnione i nie zasługiwały na wiarę.

Zgromadzone na podstawie wskazanych dowodów dane pozwoliły na ustalenie aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego, w tym jego stanu zdrowia oraz statusu finansowego, jak i zobrazowanie dotychczasowego sposobu życia w kontekście respektowania obowiązującego porządku prawnego.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1

z pkt. 1.1

- II -

- wyj. oskarżonego
w części (k. 93-94).

- protokół przeszukania
(k. 7-8),

Wyjaśnienia oskarżonego, który nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przekonując, iż prowadząc miejski autobus nie był po zażyciu żadnych niedozwolonych substancji, w świetle wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów uznanych za wiarygodne, poddanych procesowej swobodnej logicznej ocenie, nie zasługiwały na wiarę. Zdaniem Sądu, taka procesowa postawa oskarżonego podyktowana była wyłącznie chęcią uniknięcia przezeń odpowiedzialności karnej.

Niniejszy dowód uchodził za nieprzydatny w sprawie.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

R. W.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Wykazane dowodowo zachowanie oskarżonego polegające na kierowaniu autobusem pod wpływem substancji psychotropowej, działającej podobnie do alkoholu, w stężeniu prowadzącym do stanu równoważnego ze stanem nietrzeźwości, wobec braku podstaw do kwestionowania winy oskarżonego, uzasadniało przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 178a § 1 kk. Działanie oskarżonego miało charakter umyślny w rozumieniu art. 9 § 1 kk, podjęte zostało z zamiarem bezpośrednim, z pełną świadomością bezprawności tego zachowania.

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

---

---

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

---

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

---

1.6.  Umorzenie postępowania

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

---

1.7.  Uniewinnienie

---

---

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

---

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. W.

I

II

III

-

-

-

Sąd stosując art. 4 § 1 kk (przepisy względniejsze dla sprawcy, obowiązujące w czasie popełnienia czynu, aniżeli w czasie w chwili wyrokowania), stosując art. 37a § 1 kk, na podstawie art. 178a § 1 kk orzekł wobec oskarżonego karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego na podstawie art. 34 § 1 k.k., art. 34 § 1 a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 /dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym.

Wymierzając orzeczoną wobec oskarżonego karę Sąd, mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary zawarte w treści art. 53 Kodeksu karnego, przy rodzaju i wysokości orzeczonej sankcji wziął pod uwagę wszystkie okoliczności związane z dopuszczeniem się przez wyżej wymienionego przypisanego mu przestępstwa, w tym jego czas i miejsce, stwierdzony u niego poziom stężenia amfetaminy we krwi, a nade wszystko popełnienie czynu w czasie pracy kierowcy autobusu komunikacji miejskiej, choć bez udziału pasażerów. Z drugiej strony Sąd miał na uwadze fakt dotychczasowej niekaralności oskarżonego, w tym nienaganną dotychczasową postawę w ruchu drogowym, choć w tym miejscu nie sposób przeoczyć, iż wobec oskarżonego wyrokiem tut. Sądu zapadłym w sprawie II K 629/23 z dnia 26 marca 2024r. warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Wypada wskazać, iż zgodnie art. 58 § 1 k.k., jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Co prawda ustawodawca w stanie normatywnym obowiązującym od dnia 1 października 2023r. przewidział za przypisany oskarżonemu czyn wyłącznie karę pozbawienia wolności w wymiarze do lat 3, niemniej jednak taka kara, czy to w wymiarze bezwzględnym, czy też z zastosowaniem warunkowego zawieszenia wykonania kary, w świetle wszystkich okoliczności sprawy uchodziłaby za zbyt surową. Na taką sytuację wprowadzony został przepis art. 37a § 1 kk, stanowiący, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Sąd mając możliwość alternatywnego zastosowania w tym przypadku kary grzywny bądź ograniczenia wolności, mając na względzie fakt, iż oskarżony pozostaje obecnie bez pracy zarobkowej, Sąd uznał za zasadne orzeczenie kary ograniczenia wolności w postaci pracy we wskazanym na wstępie wymiarze stwierdzając, iż orzeczenie to odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynu jakiego dopuścił się oskarżony oraz stopniowi jego zawinienia. W przekonaniu Sądu, orzeczona w niniejszej sprawie kara znajdzie także odzwierciedlenie w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa oraz spełni cele w zakresie prewencji indywidualnej.

Sąd orzekając środek karny w postaci obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów, zastosował się do treści art. 42 § 2 kk, wobec przypisania oskarżonemu przestępstwa z art. 178a § 1 kk. Zdaniem Sądu, ukształtowanie zakazu wszelkich pojazdów mechanicznych, uzasadnia całokształt okoliczności zdarzenia, w tym fakt zaistnienia zdarzenia w czasie pracy oskarżonego jako kierowcy autobusu. Minimalny trzyletni czas trwania niniejszego zakazu w podniesionych wyżej realiach Sąd uznaje za wystarczający.

W myśl obowiązujących reguł normatywnych, obligatoryjne jest orzeczenie wobec sprawcy skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 kk środka karnego w postaci obowiązku zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego na podstawie art. 43a § 2 kk. Sąd zastosował wobec oskarżonego obowiązek uiszczenia świadczenia w minimalnej kwocie 5.000 zł, uznając powyższą wysokość za słuszną.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. W.

II

-

Na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczono oskarżonemu - na podstawie art. 63 § 4 kk - okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23 grudnia 2023r. do dnia 13 marca 2025r.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

---

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd uznając za spełnione przesłanki zawarte w treści pierwszego z przepisów, patrząc przede wszystkim przez pryzmat bezrobocia oskarżonego, zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa.

1.1Podpis

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Żaneta Kubów
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Kędzierzynie Koźlu
Data wytworzenia informacji: